# ထူးျခားေသာ သာသနာ့အာဇာနည္တစ္ပါး
.
စာေရးသူဟာ (၁၀)တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀ေလာက္ကတည္းက “၀ိပႆနာ” နဲ႕ စ, ၿပီး ထိေတြ႕ခဲ႕ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ “အသိ” သာရွိၿပီး “လက္ေတြ႕” သိပ္မလုပ္ ႏိုင္ခဲ႕ပါဘူး။ တရားစခန္း (၃) (၄)ႀကိမ္ေလာက္ ၀င္ခဲ႕ေပမယ့္ တရားစခန္းလည္း ထြက္ေရာ ဒံုရင္း ဒံုရင္းပါဘဲ။ အသက္ကလည္း ငယ္ေသးတာကိုး။
အသက္ (၃၅) နဲ႕ (၄၀)ၾကားမွာ အင္မတန္ႀကီးမားတဲ႕ ဘ၀ေလာကဓံေတြ နဲ႕ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕ယြင္းမႈေတြကို ႀကံဳေတြ႕ လာရခ်ိန္မွာေတာ႕ (ေလာကဓံကို ခံရသူေတြရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း) တရားကိုဘဲ ေျပးဖက္မိပါေတာ႕တယ္။ ၀ိပႆနာ နည္းလမ္း ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေပမယ့္ ဘယ္ဟာကိုမွ အစြဲမထားဘဲ ေကာင္းတဲ႕ တရားမွန္သမွ် ေလ႕လာၾကည့္မိတာ ခ်ည္းပါဘဲ။
“မိုးကုတ္” နည္းကို အဓိကထားတယ္ ဆိုေပမယ့္ “မဟာစည္” ကိုလည္း ေလ႕လာပါတယ္။ “သဲအင္းဂူ” လည္း တီးေခါက္ မိပါတယ္။ “စြန္းလြန္း” နည္းကိုလည္း က်င့္ဘူးပါတယ္။ “လယ္တီနည္း၊ ဦးဂိုအင္ကာနည္း” ေတြလည္း ခ်န္မထားပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္း ေပၚလာတဲ႕ “အ၀ိဇၨာမွ ၀ိဇၨာ” သို႕ တို႕၊ “ခ်စ္ငယ္ ဒႆန” တို႕၊ “သန္႕၊ တည္၊ ပြား” တို႕လည္း ေလ႕လာပါတယ္။ (မိုးျပာဂိုဏ္းေတာ႕ မပါပါဘူး၊ ဒီဂိုဏ္းက ဗုဒၶဘာသာလံုး၀ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဗုဒၶကို ဘန္းျပၿပီး ဘာသာအသစ္တစ္ခု တည္ေထာင္ ေနတာလို႕ဘဲ ျမင္ပါတယ္)
.
က်န္တာေတြကေတာ႕ သူ႕ဟာနဲ႕သူ ေကာင္းၾကတာခ်ည္းပါဘဲ။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးထဲမွာေတာ႕ “မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး” ရဲ႕ တရားကိုေတာ႕ ပိုၿပီးႏွစ္ၿခိဳက္မိတယ္။ ကိုယ့္ ဓာတ္ခံနဲ႕ ကိုက္ညီတယ္။ ေနာက္ၿပီး မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ သူ႕နည္းလမ္း မွန္တယ္ဆိုတာကို “ခႏၶာနဲ႕သက္ေသျပ” ၿပီးတာမို႕ ယံုမွားစရာ မရွိပါဘူး။ သူ႕နည္းလမ္းအတိုင္း က်င့္ႀကံၾကၿပီး “ရဟႏၲာ” ျဖစ္သြားၾကတာလည္း မနည္းေတာ႕ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တိုေတာင္းလွတဲ႕ လူ႕ဘ၀ေလးထဲမွာ “ဆရာမမွားခ်င္လို႕” မိုးကုတ္နည္း ကိုဘဲ အဓိကထားၿပီး က်င့္ႀကံပါတယ္။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး ခႏၶာ၀န္ခ်ၿပီးတဲ႕ ေနာက္မွာ သူ႕ရဲ႕ နည္းလမ္းေတြကို ထပ္ဆင့္ပြားမ်ား ရွင္းျပၾကတဲ႕ “မိုးကုတ္ ဓမၼကထိက” ေတြ ေဟာတစ္ပါး၊ ေဟာတစ္ပါး ဆိုၿပီး ေပၚထြက္လာၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႕ ဇာတိေျမျဖစ္တဲ႕ “ဆင္ျဖဴကၽြန္း ဆရာေတာ္ “ဦးဓမၼသာရ” ဆိုရင္ အလြန္ထင္ရွားပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ခႏၶာ၀န္ခ်တဲ႕အခ်ိန္ မီးသၿဂိဳဟ္ခ်ိန္မွာ “ဓာတ္ေတာ္” မက်ေသးေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း ခႏၶာ၀န္မခ်ခင္က “ခ်” ထားတဲ႕ ဆံေတာ္ေတြဟာ လံုး၀န္းၿပီး ဓာတ္ေတာ္ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ (ဆင္ျဖဴကၽြန္း မိုးကုတ္ရိပ္သာမွာ သြားေရာက္ေလ႕လာႏိုင္ပါတယ္)
ေျပာခဲ႕သလိုဘဲ ဆရာေတာ္ႀကီးေဟာတဲ႕ တရားေတြကို ျပန္လည္ဖြင့္ဆိုၾကတဲ႕ မိုးကုတ္ကမၼဌာနစရိယဆရာေတာ္ေတြဟာ သူ႕ဟာနဲ႕ သူ ေကာင္းၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ေဟာထားတဲ႕ တရားေတြကို နာရသေလာက္ အရသာ မေတြ႕လွဘူး။ ဆရာေတာ္ႀကီးကို မွီေအာင္ ေဟာေျပာႏိုင္သူ မရွိလွဘူး။ (ဒါကကၽြန္ေတာ္႕ ကိုယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္ပါ)
ဒါေပမယ့္ ၿပီးခဲ႕တဲ႕ ရက္ပိုင္းေတြမွာ စကၤာပူမွာေနတဲ႕ အမလတ္က လွမ္းပို႕လိုက္လို႕ ဆရာေတာ္တစ္ပါးရဲ႕ တရားေခြ(MP3) တစ္ေခြကို နာၾကည့္လိုက္တဲ႕အခါမွာ . . . . . . ဟာ ! မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ေျခရာကို ထပ္တူထပ္မွ် နင္းႏိုင္တဲ႕ သာသနာ႕ အာဇာနည္တစ္ပါး ေပၚထြန္းလာပါၿပီပါေကာ လို႕ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္လိုက္ရပါေတာ႕တယ္။
အဲဒီ ဆရာေတာ္ကေတာ႕ - ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ လို႕ အမည္တြင္တဲ႕ “၀န၀ါသီ အရွင္၀ါယာမိႏၵ” ဘဲ ျဖစ္ပါေတာ႕တယ္။ ရခိုင္လူမ်ဳိးျဖစ္ၿပီး ေတာင္ကုတ္ၿမိဳ႕နယ္၊ မအီေခ်ာင္း ဇာတိျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သခၤ်ဳိင္းကုန္းေတြမွာ “သုႆာန္ဓူတင္” ေဆာင္ခဲ႕တဲ႕ ပုဂၢိဳလ္ထူးျဖစ္ပါတယ္။ စကၤာပူႏိုင္ငံ ၊ မေလးရွားႏိုင္ငံ ၊ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမ်ားထိေအာင္ ၀ိပႆနာတရားမ်ား ျဖန္႕ျဖဴးလွ်က္ ရွိေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲမွာေတာ႕ လူသိနည္းပါေသးတယ္။
ဆရာေတာ္႕အေၾကာင္းကို အင္တာနက္ေပၚမွာ လိုက္ရွာရင္းနဲ႕ ဆရာ႕ေတာ္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ၀က္ဆိုဒ္ တစ္ခု ရွိေနတာကို ၀မ္းသာ အားရေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ဒီဆိုဒ္မွာ MP3 တရားေတြကို Download လုပ္ၿပီး နာၾကားႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ညႊန္းေနတယ္ ထင္မွာစိုးလို႕ တရားတစ္ပုဒ္ေလာက္ Download လုပ္ၿပီး နာၾကည့္လိုက္ပါ။ ဘယ္ေလာက္ ထူးျခားတယ္ ဆိုတာ သိသြားပါလိမ့္မယ္။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ တရားေတြကေတာ႕ ၀ိပႆတရားနဲ႕ အထိအေတြ႕နည္းေသးသူေတြအတြက္ နဲနဲ “ျမင့္”ပါတယ္။ နားလည္ဖို႕ ခက္တတ္ပါတယ္။ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားေတြကေတာ႕ ရွင္းလင္းျပတ္သားၿပီး၊ ဥပမာ ဥပေမယ်ကလည္း အလြန္ေကာင္းလွတာမို႕ တရားအထိအေတြ႕နည္းသူမ်ား၊ လူငယ္မ်ားနဲ႕ ပိုမိုသင့္ေတာ္ပါတယ္။ ကဲဗ်ာ – ေျပာေနတာ ၾကပါ တယ္။ ဒီ ၀က္ဆိုဒ္ကို သြားၿပီးသာ ေလ႕လာၾကည့္လိုက္ပါ။
Web Address : http://myautoosayadaw.com/
ဒီပံုကေတာ႕ ဆရာေတာ္ စကၤာပူမွာ တရားျပေနစဥ္ ဘုရားစင္ ေသာက္ေတာ္ေရခြက္မွ ေရေတြဆူေနပံုပါ
.
ပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂၢဳိလ္ျမတ္ တစ္ပါးျဖစ္လို႕ “ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား” ကို မွ်ေ၀ခံစားႏိုင္ေအာင္ တင္ေပးလိုက္တာပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း မွ Download လုပ္ရန္ခက္ပါက ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားေခြ (MP3) ၁၆၆ ပုဒ္ ပါတဲ႕ DVD တရားေခြကို ဒါနျပဳေပးေနပါတယ္။ “ကြန္ပ်ဴေဗဒသုခုမ” ဖုန္းနံပါတ္ ၀၁-၂၂၈၆၆၅ ကို ဆက္သြယ္ၿပီး လိပ္စာေမးကာ လာေရာက္ အလွဴခံယူ ႏိုင္ၾကပါၿပီ။
(တိုေတာင္းလွေသာလူ႕ဘ၀ကိုရလာၿပီး ေတြ႕ဖို႕ခဲယဥ္းလွေသာ တရားစစ္၊ တရားမွန္နဲ႕ ေတြ႕ေနၾကခ်ိန္မွာ ေလာကီအလုပ္ ေတြခ်ည္းသာ လုပ္ေနၿပီး တန္ဖိုးရွိလွတဲ႕ လူ႕ဘ၀ကို ျဖဳန္းတီးမပစ္ၾကပါနဲ႕လို႕ ေစတနာနဲ႕ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္ ခင္ဗ်ား။
.
ဆရာေတာ္၏ သုႆန္ဓူတင္ အေတြ႕အႀကံဳမ်ား (ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္) အပယ္ (၄)ဘံု မရွိဘူးလို႕ ထင္သူ မ်ားအတြက္ – - သခၤန္းစာယူဖြယ္ပါ။
.
ဤအရွင္သည္ သုႆာန္ေပါင္း ၂၀ မွာ တရား အားထုတ္ခဲ့ဖူးသည္။ ဤအရွင္သည္ ေၾကာက္တတ္သူ ျဖစ္သည့္အတြက္ “လန္႔ဖြယ္ ထိတ္ဖြယ္ ပံုသဏၭာန္ေတြ၊ အသံေတြ မၾကားရ မျမင္ရပါေစနဲ႔” ဟု အဓိ႒ာန္တင္ၿပီး တရားအားထုတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။
တရား အားထုတ္သည့္အခါ ေမတၱာပို႔ျခင္း၊ အမွ်ေ၀ျခင္း ကိုလည္း အထူး အာရံုစိုက္ၿပီး လုပ္သည္။ အခ်ိန္လည္း ေပးသည္။ တရားအားထုတ္သူမ်ား ေတြ႔ၾကံဳရေလ့ရွိသည့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အာရံုမ်ား ေတြ႔ရမည္ဟုလည္း တြက္ဆထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ေပၚလာသည့္ အာရံုမွန္သမွ်ကို အဖ်က္ေတြဟု သိၿပီး မသိမ္းပိုက္ထားမိဖို႔ ကမၼ႒ာန္း နည္းျပ ဆရာမ်ား၏ ဆံုးမ သြန္သင္မႈမ်ားကလည္း နားထဲ စြဲေနသည္။ (၂၉-၉-၀၇)
သုႆာန္ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ဓုတင္ေဆာင္ခဲ့ေသာ ကာလကမူ မတူ။ တစ္ခ်ိဳ႕သုႆာန္၌ ခုနစ္ရက္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ သုႆာန္၌ ဆယ္ရက္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ သုႆာန္၌ ဆယ့္ငါးရက္၊ အခ်ိဳ႕မွာ တစ္လ စသည္ျဖင့္ ရွိသည္။
လန္႔စရာ ထိတ္စရာ အာရံုေတြ အသံဗလံေတြ မျမင္ရ၊ မၾကားရပါေစနဲ႔ဟု အဓိ႒ာန္ ထားေသာ္လည္း ျမင္ရသည့္ အာရံုေတြကလည္း မ်ားလွသည္။ ညည္းညဴေနသံ၊ ညည္းတြား ေအာ္ဟစ္သံေတြ ကလည္း ေအာ္ဂလီ ဆန္ခ်င္စရာ ေကာင္းသည္။ ျမင္ရသည့္ အာရံုေတြကလည္း ထိတ္လန္႔ ေခ်ာက္ခ်ားစရာ ျဖစ္သည္။
မည္းမည္း အေကာင္ႀကီးေတြ သုႆာန္တိုင္း လိုလိုမွာ ေတြ႔ရသည္။ လူလိုလို အေကာင္ေတြ၊ အခ်ိဳ႕က ေခါင္းမပါ၊ အခ်ိဳ႕က ေခါင္းသာ ျမင္ရသည္ ကိုယ္ကို မေတြ႔ရ၊ ရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္ သတၱ၀ါေတြလည္း မ်ိဳးစံုသည္။ အ၀တ္မပါ ဗလာ လူေယာက်္ား၊ လူမိန္းမေတြ စံုသည္။ မိန္းမေတြက ဆံပင္ဖားလ်ား ခ်လို႔၊ ဤ အရွင္၏ ေရွ႕မွ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လုပ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က တိုတုိ၊ အခ်ိဳ႕က ရွည္ေမ်ာေမ်ာ၊ အေပၚပိုင္း ခႏၶာရွည္ၿပီး ေအာက္ပိုင္း ေျခေထာက္ေတြ တုိတုိပံမ်ိဳး ပါသလို၊ အေပၚပိုင္း ခႏၶာက ပုတုိတုိ၊ ေအာက္ပိုင္း ေျခတံ ရွည္လ်ားလ်ားလည္း ပါသည္။
ခႏၶာကိုယ္က အခၽြန္အတက္ေတြ ထြက္ေနေသာ သတၱ၀ါေတြလည္း ေတြ႔ရသည္။ ေတြ႔ရသမွ် သတၱ၀ါမ်ားသည္ ဤအရွင္အား ေက်ာခိုင္း ထိုင္ေနၾကသည္သာ မ်ားသည္။
ႏြားေတြလို ခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့့္ သတၱ၀ါေတြလည္း ပါသည္။ အခ်ိဳ႕အေကာင္မ်ား၏ မ်က္လံုးေတြက စေကာေလာက္ ႀကီးသည္။ အခ်ိဳ႕အေကာင္ေတြ၏ ပါးစပ္က တအားက်ယ္သေလာက္ အသံက်ေတာ့ ေသးေသးေလး ျဖစ္သည္။ တခ်ဳိ႕အေကာင္ေတြ၏ ပါးစပ္က်ျပန္ေတာ့ သံမိႈပြင့္ေလာက္ပဲ ရွိသည္။
တစ္ခါတစ္ရံ ဤအရွင္၏ အနားမွ ေျမႀကီးထဲက ထိုးထြက္လာသလိုမ်ိဳး ေတြ႔ရသည္။ သစ္ပင္ ပင္စည္ႀကီးထဲ လူေခါင္းေတြ ျပဴထြက္လာၿပီး ဤအရွင္အား မ်က္လံုးျပဴး ၾကည့္ေနသည္ကိုလည္း ျမင္ရသည္။
သုႆာန္ တစ္ခုမွာေတာ့ သခ်ဳႋင္းဂူႀကီး တစ္လံုးက လွဳပ္လာၿပီး မည္းမည္း အေကာင္ႀကီး တစ္ေကာင္ ထြက္လာသည္။ ဤအရွင္အား လာၾကည့္ၿပီး သူ႔ဂူထဲ ျပန္၀င္သြားသည္။ ဂူထဲမွ ထြက္လာေတာ့လည္း အေပါက္ဟူ၍ မရွိ၊ ျပန္၀င္သြားေတာ့လည္း အေပါက္မေတြ႔။
သင္းပိုင္ အစုတ္ႏွင့္ ဘုန္းႀကီးလိုလို ၿပိတၱာႀကီးကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ရ ဖူးသည္။ ထိုဘုန္းႀကီး၏ ပါးစပ္မွာ ေလာက္ေတြက အျပည့္၊ ႏွာေခါင္းအရင္းကေန ေမးေလာက္အထိ ေလာက္ေတြက တဖြားဖြား ကိုက္စားေနသည္။
ဤ မေကာင္းေသာ အနိ႒ာရံုေတြကို ျမင္တိုင္း ျမင္တိုင္း ဤအရွင္သည္ ဘ၀သံသရာ အဆက္ဆက္က ေဆြမ်ိဳး ေတာ္စပ္ခဲ့ဖူးသူမ်ား ျဖစ္ေလမလားဟု ဆင္ျခင္မိ၏။
“သစၥာမသိ၊ ဒိ႒ိမက်၊ ပုဂၢိဳလ္မွာလွ်င္၊ လူတြင္စၾကာ၊ နတ္မွာသိၾကား၊ မိုးဖ်ားျဗဟၼာ၊ ျဖစ္တံုပါလည္း၊ ခႏၶာၿပိဳကြဲ၊ ကုသိုလ္စဲက ေဖာက္လြဲပယ္ရြာ၊ ေရာက္ျမဲသာတည္း”
ဒိ႒ိ မျပတ္ေသးသေရြ႕ အပါယ္ေဘးမွ မလြတ္ႏိုင္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္က ဆိုမိန္႔ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပုထုဇဥ္တို႔၏ အျမဲေနရမည့္ စံအိမ္သည္ အပါယ္ေလးဘံုသာ ျဖစ္သည္ဟု ႏွလံုးပိုက္ထားဖို႔ သင့္ၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။
ဤအရွင္ နားလည္မိသည္မွာ ျပဳမွားမိခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံေတြက “ေခါင္း” အမ်ိဳးစံုေအာင္ ေျပာင္းလဲေပးေနျခင္း ျဖစ္သည္။ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ေပတ၀တၳဳတိုေတြ ထဲမွာလည္း ပါသည္။ ေန႔စံ၊ ညခံ၊ ေန႔ဘက္မွာ သုခ စံေနရသူေတြ ဒုႏွင့္ေဒး ျဖစ္သည္။ ယခု ဤအရွင္ကိုျပေသာ အာရံုေတြကိုၾကည့္၊ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံု ဆင္းရဲဒုကၡေတြက ႀကီးလြန္းလွသည္။
ဤအရွင္သည္ ေပၚလာသမွ်ေသာ အနိ႒ာရံု အာရံုမ်ားကို ေပၚတိုင္းေပၚတိုင္း ေဖ်ာက္ပစ္ပါ၏။ အခ်ိဳ႕ေသာ အာရံုမ်ားက ဤအရွင္ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေ၀လိုက္သည့္ အခါ ခ်က္ခ်င္း ေပ်ာက္သြား၏။ အခ်ိဳ႕က မေပ်ာက္၊ အေတာ္ႀကီးၾကာၾကာ ေမတၱာပို႔၊ အမွ်ေ၀ေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားသည္။ အာရံုမ်ားက ေပ်ာက္သြားၾကသည္။ အသစ္အသစ္ အာရံုေတြလည္း တိုး၍တိုး၍ ေပၚလာသည္။ တရားအမွတ္ ပ်က္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သည္။ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေ၀လိုက္၊ ေပ်ာက္သြားလိုက္၊ ေပၚလာလိုက္ ေမတၱာပို႔လိုက္ လုပ္ေနရသည္။
တစ္ခါတစ္ရံေတာ့လည္း ဤအရွင္သည္ ေပၚလာသမွ်ေသာ အာရံုမ်ားကို သံသရာ ေဆြမ်ိဳးေတြ ျဖစ္မည္၊ အမွ်ေ၀တာကို သာဓု ေခၚခ်င္လို႔ လာၾကတာ ျဖစ္မည္ဟူေသာ အေတြးႏွင့္ “တရား ေဟာေပးမည္၊ တရားနာ လာၾကကုန္ေလာ့” ဟု ဖိတ္ၾကားကာ ပရိတ္ႀကီး ၁၁-သုတ္၊ ဓမၼစၾကာသုတ္၊ အနတၱ လကၡဏသုတ္၊ ပ႒ာန္း ပစၥယုေဒၵသတို႔ကို ရြတ္၊ သရဏဂံုေပးၿပီး ျပဳခဲ့သမွ်ေသာ ကုသိုလ္တို႔ကို အမွ် ေပးေ၀ခဲ့သည္။ သံသရာ ေဆြမ်ိဳးေတြကို ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ ရေနသည့္အတြက္ ဤအရွင္မွာ ေက်နပ္ေနပါသည္။
အခ်ိဳ႕ သုႆာန္ေတြက အေတာ္ၾကမ္းသည္။ အနံ႔အသက္ေတြက မေကာင္း၊ အသက္ရွဴရ ခက္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သည္။ ျမင္ရသည့္ အာရံုေတြကလည္း ဆိုးမွဆိုး၊ စစ္ေတြ သုႆာန္မွာ ၾကံဳရသည္က တစ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။
လူေလးေယာက္ လူေသေခါင္းႀကီး တစ္ခုကို ေရွ႕ႏွစ္ေယာက္၊ ေနာက္ႏွစ္ေယာက္ ထမ္းလာေနၾကသည္။ ဤအရွင္နား ေရာက္သည့္ အခါ အေခါင္းႀကီးကို ခ်ၿပီး “ေကာက္ထည့္ကြာ၊ ေကာက္ထည့္” ဟု တစ္ေယာက္က အမိန္႔ေပးသည္။ ဤအရွင္ကို အေခါင္းထဲ ေကာက္ထည့္ခိုင္းျခင္း ျဖစ္သည္။ အမိန္႔သာေပးသည္ တစ္ေယာက္မွ ေကာက္မထည့္၊ ေနာက္ေတာ့ “မထည့္လွ်င္လည္း ေနကြာ” ဆိုၿပီး ထိုအေခါင္းႀကီးကို ျပန္ထမ္းသြားၾကသည္။
တစ္ရက္မွာလည္း ဤအရွင္ တရားမွတ္ေနတုန္း လက္ေမာင္း တစ္ဖက္ကို ေအးစက္စက္ အရာႀကီးႏွင့္ အကပ္ခံလိုက္ရသလို ျဖစ္သည္။ ရွည္လ်ားေသာ လွ်ာႀကီးႏွင့္ အလ်က္ခံလိုက္ရသလို ခံစားလိုက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤအရွင္ တရားအမွတ္ ပ်က္ေလာက္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ရသည္။
ဤအရွင္အား ေက်ာက္တံုးႀကီးႏွင့္ ဖိသတ္ရန္ လာေသာ ၿပိတၱာႀကီး တစ္ေကာင္ကိုလည္း ေတြ႔ဖူးသည္။ ေက်ာက္တံုးႀကီး တစ္တံုးကို လွိမ့္ကာ လွိမ့္ကာႏွင့္ လာေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤအရွင္နား ေရာက္လာသည္။ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေ၀ေတာ့ ေပ်ာက္သြားသည္။
ေတြ႔ရသမွ်၊ ျမင္ရသမွ်ေသာ အာရံုမ်ားကို ေရးလွ်င္ မ်ားစြာရွိေသးသည္။ အကုသိုလ္၏ အက်ိဳးေပးကို သံေ၀ဂ ယူႏိုင္ၾကေစရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး အနည္းငယ္ ေဖာ္ထုတ္ ေရးျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
Date: January 22, 2010
